Waar openbaar laden tekortschiet: het perspectief van een EV-bestuurder

Peter Rigby is medeoprichter van Polares, een softwarebedrijf dat financeteams helpt heldere antwoorden uit hun boekhouddata te halen zonder exports, spreadsheets of wachten op analisten.

Zoals veel professionals die een druk werkleven combineren met gezinsverantwoordelijkheden, stapte Peter drie jaar geleden over op een EV. De beslissing was bewust: hij heeft drie kinderen, geeft om het milieu en wilde hun laten zien dat er een schonere, praktische optie bestaat.

De auto heeft die belofte waargemaakt. Openbaar laden, lange tijd, niet.

Wanneer openbaar laden faalt op het slechtst denkbare moment

Peter laadt meestal thuis, maar na twee weken zakenreizen kwam hij terug op de luchthaven met een accu te leeg om thuis te komen. Het was middernacht, hij was moe en het enige wat hij hoefde te doen was laden en wegrijden. Dus stopte Peter bij het dichtstbijzijnde openbare laadstation.

Wat daarna gebeurde, is een verhaal dat veel EV-bestuurders maar al te goed kennen.

Voordat Peter kon beginnen met laden, vroeg het laadstation hem een account aan te maken, maar nadat hij het hele registratieproces had doorlopen, weigerde de laadsessie te starten. Peter had geen andere keuze dan naar een tweede locatie te rijden.

Het tweede laadstation werkte wel, maar testte zijn geduld net zo goed. Het betaalproces was slecht ontworpen en vereiste dat hij in zijn portemonnee zocht naar een fysieke kaart die hij zelden gebruikt.

„Als je rijdt, hou je je niet altijd aan dezelfde routes of bestemmingen,” zegt Peter. „Op een gegeven moment beland je bij een laadstation dat je nog nooit hebt gebruikt, en dan zou je geen registratieproces moeten hoeven doorlopen alleen om te laden.”

De ervaring die Peter beschrijft, is gangbaar. Veel openbare laadstations zijn gebouwd rond abonnementsmodellen die goed werken voor vaste gebruikers, maar frictie creëren voor iedereen die zonder account aankomt bij een onbekend laadstation.

„Als je rijdt, hou je je niet altijd aan dezelfde routes of bestemmingen. Op een gegeven moment beland je bij een laadstation dat je nog nooit hebt gebruikt, en dan zou je geen registratieproces moeten hoeven doorlopen alleen om te laden.” - Peter Rigby, medeoprichter bij Polares

Als EV-bestuurder was Peter dit gaan verwachten. Openbaar laden was in zijn ervaring iets wat je doorstond in plaats van iets waar je op kon vertrouwen.

Dat veranderde de dag dat hij aankwam bij het laadstation op zijn werk.

Een QR-code, een snelle scan en laden dat gewoon werkt

De laadstations op het kantoorparkeerterrein waar Peter werkt, draaien op eMabler.

De eerste keer dat hij daar kwam laden, verwachtte hij niet veel. Peter had het immers eerder meegemaakt: de juiste app vinden of vanaf nul een account aanmaken, het betaalproces doorlopen en hopen dat het zou werken. Maar deze keer zag hij een QR-code op het laadstation, scande die met zijn telefoon en zijn sessie startte direct, zonder account, zonder app en zonder kaart.

„Toen ik bij het laadstation op mijn werk kwam, hoefde ik alleen maar een QR-code te scannen. Mijn sessie startte direct, alles werkte perfect, en ik dacht: zo zou het altijd moeten zijn,” zegt Peter.

De reden dat de laadsessie zo werkte, ligt bij de Ad Hoc Payment-functie van eMabler, waarmee bestuurders rechtstreeks vanaf het laadstation kunnen betalen en een sessie starten, zonder vooraf een account of opzet. Bestuurders scannen een QR-code op het laadstation, betalen via hun telefoon met Apple Pay, Google Pay of een kaart, en starten de sessie direct. Geen app om vooraf te downloaden, geen account om aan te maken, geen RFID-kaart om mee te dragen. De functie is specifiek ontworpen voor situaties zoals die van Peter: iemand die aankomt bij een onbekend laadstation en het simpelweg nodig heeft dat het werkt.

Het effect van één enkele functie op de bestuurder is vanuit de exploitant makkelijk over het hoofd te zien, maar het is even betekenisvol. Die ervaring gaf Peter, de eindgebruiker, iets nieuws: het vertrouwen dat een openbaar laadstation soepel zou werken. Zozeer dat hij nu twee of drie keer per week op het werk laadt.

„Het laadstation op het werk is een van de weinige plekken waar ik nu openbaar laad, omdat ik niet langer de angst heb dat ik er aankom en mijn tijd verspil.”

„Mijn sessie startte direct, alles werkte perfect, en ik dacht: zo zou het altijd moeten zijn.” - Peter Rigby, medeoprichter bij Polares

Waarom EV-bestuurders meer nodig hebben dan een abonnementsmodel

Vraag de meeste EV-bestuurders wat ze van een openbaar laadstation willen, en het antwoord is meestal hetzelfde: ze willen dat het werkt, en ze willen dat het snel werkt.

In de woorden van Peter: „Het enige wat ik wil, is bij een laadstation aankomen en mijn auto laden. Meer niet.”

Dat gezegd hebbende, Peter is niet tegen abonnementsmodellen. Hij snapt het: sommige bestuurders willen een app, willen elke sessie volgen, willen loyaliteitspunten en speciale aanbiedingen, en dat is een volkomen geldige manier om te laden. Maar het zou een van twee opties moeten zijn, niet de enige toegang.

„Elk laadstation zou beide opties moeten bieden. Zie het als een supermarkt: wil je je loyaliteitskaart gebruiken of niet? Zo niet, dan is dat ook prima.”

„Zie het als een supermarkt: wil je je loyaliteitskaart gebruiken of niet? Zo niet, dan is dat ook prima.” - Peter Rigby, medeoprichter bij Polares

Om te begrijpen waarom die tweede optie zo belangrijk is, denk aan de twee soorten bestuurders die haar het hardst nodig hebben. De eerste bestuurder heeft weinig kilometers over: bij een laadstation een registratieformulier invullen is op dat moment het laatste waar hij mee bezig wil zijn. De tweede is een drukke professional die geen zin heeft om een app te downloaden, lid te worden van een loyaliteitsprogramma of nog een account te beheren alleen om te laden. Beide bestuurders hebben één ding gemeen: zet een laadstation een registratieformulier tussen hen en een werkende laadsessie, dan schiet de ervaring tekort.

„Als je aankomt om te laden, is dat meestal omdat je weinig over hebt en je bestemming moet halen. Dus is het cruciaal dat je vertrouwen hebt dat het laadstation gaat werken,” zegt Peter. „Weten dat er geen login en geen account nodig is, dat geeft je vertrouwen, en eMabler levert precies dat type laadervaring.”

„Weten dat er geen login en geen account nodig is, dat geeft je vertrouwen, en eMabler levert precies dat type laadervaring.” - Peter Rigby, medeoprichter bij Polares

Al met al is het punt van Peter simpel. Voor een aanzienlijk deel van de EV-bestuurders heeft de beslissing om terug te keren naar een laadstation weinig te maken met loyaliteitsprogramma's of merkapps, maar komt het neer op één simpel ding: of ze hun auto snel en zonder frictie kunnen laden.

Dat soort betrouwbaarheid is wat van een eenmalige stop een gewoonte maakt, en voor exploitanten is het het verschil tussen een laadstation dat onderbenut staat en een dat bestuurders actief opzoeken.